Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

past, leren zij die gebroken taal 't eerst en dikwels geen andere behoorlik. Toch wordt door de blanken 't Kreools „feiner" gesproken dan door de negers x).

Deze laatste woorden van Oldendorp tonen reeds dat het gebruik van het Kreools niet beperkt bleef tot de omgang der slaven onderling en met hun meesters. In een Deens boek, uitgekomen in 1770, waarover in een volgend hoofdstuk uitvoeriger zal worden gesproken, vindt men samenspraken in die taal gehouden tussen de voornaamste inwoners van het eiland, mensen die hun kinderen ter school zenden naar Kopenhagen en blijkbaar een grote welstand genieten, Hun kleding is die van de deftige burgerij der achttiende eeuw. De vrouw des huizes draagt een ochtendjapon van rood damast en blauw zijden schoenen, haar echtgenoot een bruin satijnen kamisool, gevoerd met witte zij en versierd met knopen en galon van zilver. Wanneer hij uitgaat is zijn broek van rood fluweel, zijn kamisool van wit damast met goud galon; een wel verzorgde pruik en een degen verhogen zijn achtbaarheid. Het Kreools wos de omgangstaal van deze aanzienlike Denen geworden.

Op St. Croix was het Engels zeer verbreid; daar begon het vermoedelik reeds in de helft der achttiende eeuw het Hollands te overvleugelen. Immers Oldendorp zegt dat op St. Croix meer Denen en Britten waren, op St. Jan en op St. Thomas meer Hollanders. Daar de Engelsen geen Negerhollands tot hun negers wilden spreken, waren op St. Croix streken waar men alleen Engels, in de mond der negers tot Negerengels geworden, hoorde 2).

De periode van grote welvaart die voor St. Thomas na de gebeurtenissen van 1781 volgde, voltooide de verengelsing snel. Het neutrale eiland trok voordeel van de oorlogen der Europese mogendheden; het werd een entrepot en een toevluchtsoord voor schepen en koopwaren van alle naties. Tussen 1792 en 1801 werden niet minder dan 1509 vreemdelingen als burgers ingeschreven; in 1799 telde de hoofdplaats 7000 inwoners. Twee malen werd het eiland door Engeland aan de Denen ontnomen; eerst in 1801 en later in 1807. De tweede bezetting van het eiland duurde tot 1815, toen het, in ruil tegen Helgo-

') Oldendorp, blz. 2G3. :) Oldendorp, blz. 232, 203.

Sluiten