Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WOORDEN

Diep in de wijde woning der gedachten,

Stil en geluidloos langs den wand geschaard Staan ongesproken woorden, die daar wachten.

Wanneer we wenken komt hun lichte vaart; — Als kelken lucht, die boven 't water rijzen,

En even, even glanzen in de zon. —

Daar zijn héél schoone, die we luide prijzen Daar zijn héél booze, die men haten kon. Maar die we 't beste en het teerste weten,

Die men soms, ach zoo gaarne, zeggen zou En eens vernomen, nimmer kan vergeten,

Stredende woorden, innig waar en trouw , Die komen nooit uit hun paleis gerezen;

Licht vreezen wij, dat hunne zoete toon Te véél zou zeggen en te vol zou wezen Der wonderen van hun mystieke woon.

Diep in de wijde woning der gedachten

Blijven geluidloos langs den wand geschaard Veel ongesproken woorden — en ze wachten.

Sluiten