Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunnen geven: overal 't zelfde, eentoonig antwoord; ze hadden geen enkelen korenhalm in de schuren; ze hadden 't vee, dat nog niet van den honger gecrepeerd was, moeten verkoopen; ze hadden dus geen werk; t speet hun zeer, maar ze konden hem niet helpen; hij moest in 't voorjaar maar eens terugkomen, dan zouden ze eens zien.

In 't voorjaar.... de winter dreigde en 't meel werd minder en minder.

Opgewonden met sneller, vlugger stap dan gewoonlijk komt Poijck in de kleine lmt, die hij zoo even heeft verlaten om water te halen.

„ Vrouw, vrouw," schreeuwt hij.

„Waat is er, jong?"

„ 1 >e Bokkenriejers höhhe de veurige wek ingebroken bie den rieken halter Corten te Hél en euver de veerdoezend daalders gestole."

„Waat 'n schelme!"

,.Iao Nelke, de höbs groit geliek, 't zien schelme, 't is gemein tuug en astrant zien ze ouch; 't waor nogal pront in de naoberschap van den liiër van Eerenstein, van den drossaard van Hél, me .... 't zien zeker ouch erm luu; ze höhhe zeker ouch niks te ête."

„Dan höhhe ze nog neet te stele; dan könneze beie, ') dat oosleeven Hiër hun hulp: Uod, dè de vogel'tvoodsel gieft, zal hun ouch neet van honger laote sterve; •lat heet nog les de pastoir in z'n sermoen gezag."

De höbs geliek. Nelke; 't is waor, waas te zes; (ïod zaloos ouch waal hellepe, es veer niks mie höhhe; "en de handen in de zakken van de grove culotte, strak voor

') Bidden.

Sluiten