Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mordiu jong, da's neet e klei bitsje."

„Zou ich dat neet könne kriege veur mien veertig daalders T'

,,0 wat dat regardeert, mit plezeer. veur de vrunj in bie mich alles daonig goodkoup, zoi es ich dich al gezag höb, dat alles kos dich neet mië es vief en twintig daalders."

„Vief en twintig mèr en is dan ouch alles good, effectief gooie en Hen qualiteitf1

„Van 't beste en fienste, dat er te kriege is."

..Zoi! doot er dan nog e paar reipe spek bie, good dik, wat kos dat?"

„Oh veur 'n anderhaave daalder höbs te genog veur 'n ganse wek."

„Uood, good, doog et er mer bie."

- l'erfec m'n leeve vrunjd, ich zal et dich alles goon holen."

„Maog ich neet mit urn zelf oet te zeuke?"

„Ne, dat kin neet; ich höb dich al vertild, dat de andere kameroade mien geheimplaotse ouch neet kinne, zelfs meister Kerkhoffs höb ich er neet gebrach; mè bös mer gerus, ich bring dich alles mit, wa's te gevraog höbs van 't beste en 't fienste; de zuls content zien, dè noe goon ich al." en steeds vriendelijk, goedmoedig lachend verlaat hij de kamer.

't Duurt een geruime poos, voordat hij weer terugkeert, de armen beladen met tal van kleeren, die hij uitspreidt over den grond.

„Dè zeuk noe mer zeivers oet."

Poyck laat zich vallen op z'n knieën; met groote staroogen aanschouwt hij de plaggen en tirteie rokken

Sluiten