Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te gemoet gezien; ik heb gebeefd, gesidderd bij de gedachte aan dit moment; ik heb het uitgesteld zoo lang mogelijk, maar nu kan 't niet langer; heden moet ik

spreken.'"

„Waarom juist van daag f

„Omdat je morgen een en twintig jaren, dat is mem-

derjarig, zult worden.' ')

„En op dien dag moet ik hooien, dat ik niet ben,

die ik altijd gedacht had te zijn, dat ik zelfs geen naam hel». O God, o God, t is verschrikkelijk.

„Houd je bedaard Theo, 't is niet zoo vreeselijk als je denkt; je kunt een naam krijgen, een waardigen

zelfs, als je ten minste wilt.

„Ik ik een waardigen naam en welken dan l

„Den mijne."

„Wat zegt u f'

„lk herhaal, den mijne; 't is de naam van een oud adellijk geslacht, een naam, dien mijn voorouders met eere hebben gedragen, waarop ik steeds Her entrotscli ben geweest; die naam zal dood zijn met mijn dood; over enkele jaren zal deze vergeten zijn, tenzij dat jij

dezen naam wilt dragen.

„ lk, 't verlaten, 'tonbekende kind, ik van Eeren-

stein, o vader, spot niet met mijn ongeluk, wees niet zoo wreed."

„Dit oogenblik is te heilig om te spotten, daarom nogmaals, m'n jongen, wil je mijn naam dragen en als je eenmaal trouwt, dien naam geven aan je kinderen, die hem ook weer zullen voortplanten en nieuwen, jon-

~) Bij vondelingen werd bij inschrijving in de toenmaals kerkelijke registers de vermoedelijke ouderdom vermeld.

Sluiten