Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slaope: slech heui en naat: 't is geine cent weerd."

„ En woi höbs te d'un ganse veurige maond geslaope; dao heet weer neemes dich gezeen in d'n ganse contrée neet; de kanteneer *) heet de trouw van z'n dochter veerteen daag moote oetstelle; er wouw geine broelof höbbe sonder dich; ene trouw zonder muziek is e'slech

teiken, zag er."

Er heet euveral nao dich laote vraoge, dich euveral laote zeuke; 't waos gekkigheid van heum; er kos jao weite das te um dees tied van 't jaor altied veurnaovenant ene maond d'r van door bös.

Woi zits te dan toch, Joep, vas en zeker bieeschoin meitske."

Een snelle vuurfiikkering in de donkere oogen; de neusvleugels trillen, een blos kleurt plotseling de goor bruine kaken en een stap nader tredend tot vlak voor den spotter, buldert hij met van woede heesche stem: „doe luugs et, verdomde Schwerenotlier."

Vol schrik voor dien blik. voor die in onstuimige drift gesproken woorden is de ander teruggedeinsd.

„Ho, ho, maak dich toch zoi giftig neet, Joep; op e kermis moet me gei kwaoi zin höbbe," voegt een ander hem toe op bedaarden toon.

„ Dan moot zoine kèl mer neet zulke leugens ver-

telle."

Op eens uit een geopend venster van een der tallooze, het plein omringende herbergen: „Joep, Joep, kom hië, kom oos e bitteke lustig make."

„(Jood Jeang, ich kom," antwoordt de geroepene met snellen tred loopend naar het laag, breed ge-

*) Kantonnier, wegwerker.

Sluiten