Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

reeiteeren, zonder dat hij begrijpt, wat er in staat."

't Was gezegd, beleetd, vriendelijk, maar toch niet innige overtuiging. Mijne moeder had den vreemden man verwonderd, verbaasd aangekeken, maar toch zonder eenigen wrevel of boosheid, 't Waren woorden geweest, waarvan ze de waarheid had begrepen en gevoeld, zonder deze zich zelve te hebben willen bekennen.

Ik had haar menigmaal gebeden, gesmeekt om toch mijn vioollessen te staken, zonder dat die beden ooit verhoord waren geworden. Ik had dikwijls mijn vioolkist woedend weggeslingerd en "t had niet gebaat.

En nu plotseling, onverwacht was Joep mij te hulp gekomen en zijne woorden hadden een diepen indruk gemaakt op het gemoed mijner moeder.

Ze zou liet nog een paar maanden probeeren en in die enkele maanden heb ik zorg gedragen, dat mijne talenten niet bizonder ontwikkeld werden.

Eindelijk, eindelijk mocht ik mijn viool voor eeuwig begraven in haar houten omhulsel.

Voor die hulp, voor dezen bijstand ben ik Joep mijn heele leven dankbaar gebleven en dien dank heb ik meer dan eens betoond door in z'11 houten bakje m'n laatste grossche te werpen, al was het dan ook niet beklemd harte, niet voor me zeiven meewarig gevoel.

Enkele jaren later.

Een mooie Zondag in April.

Te midden van de met eeuwig groenende dennen begroeide Ardennen ligt het dorpje Alle aan de BelgischFranscne grenzen.

Sluiten