Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeggen alles, alles wat ik hun had willen zeggen.

Des avonds werd er muziek gemaakt; er waren heeren, die zongen, op de piano begeleid door dames; t waren schier alle gelegenheidsliederen, geheel toepasselijk op de aanstaande bruiloft, op de vereeniging van den braven, edelen bruidegom met de lieftallige, heeldschoone bruid; 't waren leugens, allemaal leugens; dat wezen met zijn uitgemergeld figuur, met zijn teiug stootend uiterlijk kon niet braaf, niet edel zijn en Marie

helaas! ze was niet mooi meer.

Plotseling wendt een der aanzittenden zich tot de bruid met de vraag: „heb ik u vroeger niet eens hooien vertellen, dat die tuinman van „LeQumconce zoon

mooie stem heeft T'

„Ja zeker, mijnheer, Josepli Barral had als jongen

een heel mooi en sympathiek tenorgeluid.

„Een heel mooi en sympathiek tenorgeluid, verduiveld dat vindt men niet eiken dag, vooral niet op een dorp!" gaven enkelen der aanwezigen te kennen.

„Zou die niet eens voor ons willen zingen . \i(>er

er een.

„Ik weet het niet," hoorde ik Marie ten antwoord geven, „mijnheer Barral is altijd zeer bescheiden geweest."

„Och kom," meende haar bruidegom, „ik weet, dat als"jij het hem vraagt, hij liet zeker doen zal; jelui waart immers altijd zulke goede vrienden V

„Ja zeker, maar dat is al een heelen tijd geleden; toen had hij zeker alles voor mij gedaan, waarmede hij wist, dat liij mij kon verplichten, maar ik weet niet ot dit nu nog het geval zal zijn."

Sluiten