Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft, zijn geest blijft steeds helder, zijn stap flink en vast.

Niemand herinnert zich dan ook den kleinen Jood ooit dronken gezien te hebben.

"tls ook geene „poujeux"; ') integendeel hij is zeer royaal; als hij z'n masselen heeft gemaakt, geeft hij steeds een rondje, hoe groot de compenie in de herberg ook zijn moge.

Is het derhalve wonder, dat hij hoog in eere wordt gehouden door de ontelbare kasteleins in de kleine

Limburgsche dorpen.

„ Ich gelüif da's doe veul van beer hils, waor Mozes! heeft een der dorpelingen hem eens gekscherend gevraagd.

,,'t Zal waor zien," had hij daarop geantwoord, „da's echte Gode-drank; es ich de cents d'r veur hauw dan riechtte ic h e standbeeld op veur d'n oetvinjer van 't beer."'

„l)at zés te noe mèr, umdet et eine Jud is, dè et heet oetgevonje."

„Welke Jud dan?"

„Waal Noach, dat waor toch d'n iërste zoeplap." „Noach! Doe wits d'r niks van jong; van Noach moot ich niks höbbe; dè is mich veul te chique; da's zeker 'n Portugeeze Jud gewès, want dè dronk zich zaat aon wien; dao bin ich te gemein veur, veur dèm gèf ich geine centime."

„Allo, allo, moot nog eenies massele make, alles gooie koup en neet deur; neemes neet, dan gaon ich mér wiejer," en Mozes bestijgt, de l>reede mars op den rug, zijn fiets.

') gierigaard.

Sluiten