Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onverbiddelijke modewet van Parijs schijnt hier een uitzondering op den regel te maken.

Werkelijk is verkeerd leven aan zee niet alleen als oorzaak van opwinding en slapeloosheid op te geven

— zooals Dr. de Bruin dit vermoedde — ook van Angina's, verkoudheden enz. is dit meestal de schuld. De inwoners zelve staan er niet zoo dikwijls aan bloot; honderdtallen van jaren heeft hen geleerd zich steeds goed warm te kleeden. Eene lichte windsverandering toch, even als het opkomen van zeedamp, kan de temperatuur binnen enkele minuten zeer doen dalen

— is men daarop niet verdacht of blijft men stil zitten, uit vrees van voor kinderachtig te worden gehouden, terwijl men toch de kou voelt, dan betaalt men dit vaak met een verkoudheid of erger. Trouwens kouvatten wordt zelfs door vele artsen nog als nonsens beschouwd —waarschijnlijk op gezag der bacteriologen, die de bacil nog niet gevonden hebben; evenzoo is het met tocht, waarover straks.

Uit eigen ervaring weet ik echter, dat maagdarmstoornissen heel vaak daarvan het gevolg zijn.

Wanneer de bodem bij ons nat is door regen of sneeuw, dan ken ik meer dan een patiënt, die, thuis komende met natte voeten, last van maag en darm krijgt. Zijn niet veelal de heeren met een niet te grooten hoofdhaarvoorraad, benauwd blootshoofds naar buiten te loopen of op den tocht te staan, omdat zij het maar al te dikwijls moeten bezuren met een verkoudheid en weten wij niet uit de pathologie^), dat er vormen van haemoglobinurie(-) voorkomen, die toegeschreven worden aan kouvatten. Gelukkig kunnen

1) Pathologie : ziektenleer.

2) Haenioglobinurie : urine niet bloedkleurstof.

Sluiten