Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekke, want ze weite doch allemaol waat ich dich zekke moot en ouch waat ich dich zekke wil.

T is in jaoren langen tied. dat veer de honneur neet höbbe gehad 't koorstbroidje hië in Eckeldonck te zeen; doe höbs et oos weer gebrach en ich bin verassereerd, det zoilang veer dich nog zulle höbbe veer et altied zulle hole; alzoo, proficiat Dorus en noe beneum ich dich oet naom van de ganse jong companie oet Eckeldonck es hunne keuniug en de maag, die's te dich veur dit jaor zuls oetzeuke es diene Meileefste, is de keuniugin van de meitskes."

Alweer een donderend geschreeuw, een oorverdoovend getier en geklop, overstemmend het eentoonig „lang zal hij leve ' door Flipke op zijn viool gekrast, terwijl een der schoouen den nieuw benoemden koning kransen van klimopbladeren om hoofd en schouders hecht.

Tine, de oogen vol tranen, huilend van bli jde, trotsche aandoening, slaat hare armen 0111 den hals van haren broeder en ze kust hem met hard klappende zoenen.

„En noe Flipke ein polka, vief en hel" schreeuwt de schutterkoning den kleinen bultenaar toe.

I )eze gehoorzaamt; met vlugge streken speelt hij den bevolen dansdeun en tegelijkertijd een ronddraaien een wirwarrend krioelen door elkaar in het ruime vertrek; harde stampen op den grond, ruwe gilkreten uit hoog open lachende monden; 't stof dwarrelt op, de teljoren in het schotelrek trillen tegen de muren, de glazen rinkiukelen in het buffet en de violist krast door, woest, hartstochtelijk in een climax van vurige drift.

Sluiten