Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zien dat gein schoin zakes," vraagt hij weer met de "gewild onderdanig, goedige stem en tevens toont hij hun de bontkleurige prenten, verschillende Heiligen voorstellende, tinnen, witglinsterende lepels en vorken, kleurig bewerkte Dretels, van stroo gevlochten matjes, spelden, naalden, koperen snuifdoozen en schoengespen goudblinkend en ook enkele oe-

koekklokken.

En wat kos dat allemaol" vraagt een der jongens met zware stem, wankelend op zijn beeuen

voor den kraam.

„Neet veul, neet veul.... mè zou de kastelein

mich neet iërs e glaas beer könne geve' ich höb

doorsch es e peerd."

„Zeker Teut, de zuls ein höbbe, mè dan ouch

goodkoup zien; de duuvel hooi dicli es te os kuis."

Geer zult content zien, waat ich uch zek en hij "neemt het glas bier, dat de waard hem inmiddels heeft gebracht.

„Lang leve de broidjesköning" wenscht lnj, het

glas omhoog houdend.

„Danke Teut, wacli get daoop drinke veer nut

dicli mit" en weer een vullen der glazen en weer

een drinken met gulzige slokken.

„Noe moot geer ouch nog ius veur nnch danse, ich zeen dat zoi gèr," vleit de marskramer, „de jon heid, dat deit mich, zoi'n auwe kèl es ich bin, nog ins good aon 't hert, dat rappeleert mich ouch nog d'n tied, dat ich nog neet zoi'n krom, schrauw, lifilijk mirakel waor."

%

Sluiten