Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Höbste er ouch eiu veur mich veur dezelfde pries" weer een ander.

„Jao jong, ich höb er nog twië bie mich, wie's te zuus. ')

„Allo gèf ze allebei mèr Ine", grinnikt de jonge boer met zwaren tongslag, „ein veur mich en ein veur mien taant."

„Die heet zeker e leef nichtsje of gaar oet gei keenjer," vraagt de koopman meesmuilend.

„'t Regardeert dich neet, gèf mèr op."

„Zeen d'r nog andere jongluu, die klokke van mich wille geile?"

„En doe höbs d'r gein mië!"

„Da's niks, die bring ich uch later."

„Bringe briuge doe Schwerenother es te

oos duite in dien tesch höbs, kums te van z'n leve neet mië t'ruk, veer kinne die grappe."

„Es God neet jongens, ich bin 'n iërlike koupman en dat zal ich uch bevvieze. — Geer höbt mich geine centieme te betaole, veur dat ich ze uch bring; geer höbt mich mer eur naom te géve en dan de duite es ich mit de klokke bie uch kom."

„0 zoi, dat geit mich, dan wil ich d'r waal ein höbbe; ich schriel mich Wullem Loomans en ich woin op de Gausbaan."

„Good jong, schriet mèr op dit pampier, want angers kin ich et neet enthauwe."

„Woveur schriels te n'et neet zelf Teut?"

„dè, zeet geer, ich durf et biekans neet zekke, mè 't is de waorheid; ich kin waal léze, mè neet

') zooals je ziet.

Sluiten