Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als de laatste langzaam is weggedreund in de donkere lucht, eensklaps op een door den Meikoning gegeven teeken een jubelend gezang, door allen aangeheven:

't Is Mei, 't is Mei,

De vogels in de boomen,

L)e krekels in de wei,

Bezingen eenstemmig De Mei, de Mei.

't Is Mei, 't is Mei,

De jongens en meisjes

In zoet, lieftallig gevrij,

Bezingen eenstemmig De Mei, de Mei.

t' Is Mei, 't is Mei,

Wij kiezen een schoone

Vroom, eerbaar en blij,

Met welke wij vieren De Mei, de Mei.

De Meikoning verrijst vervolgens; hij geeft eeuige slagen met een der stokken op de tafelplank en begint dan met luider stemme: „kameraoden, den iërsten Mei is aongebroken, de daag, waorop eedere jong, volgens aauwd gebruuk zich ziene Meileefste geit. Dit jaor könne veer uch aonbeeje 'n magnifieke collectie van schoin, leef, braaf en ïerbare nieitskes, meitskes, die geld weerd zien en op welke geer good zult beeje, wie ich houp, daomit veer kommenden Zondag een royaal festival zulle höbbe.

Veer zulle uch de condities veur de verkoup laote veurleze: allo Peter begin mèr."

Sluiten