Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Jao, jao" van alle kanten.

„Dan zulle veer beginne mit de meitskes, die woine aon de Taaterpoort en zoi euver de Steinstraot, nao de Geleendervveeg.

Alzoo het iërste Liesbeth Bruis, en schoin leef meitske, twintig jaor aaid; da kin de kouper seffens mit trouwen nao de Paoschen, ten minste es zie em höbbe wil.

Allo wè beejt er geld veur?"

„Eine frank" roept er een.

„Waat eine frank mèr veur dat meitske, de moos dich schame, da's te n'et durfs oetspreke, mich dunks dat die toch waal get mië weerd is.

Allo dan mèr, 't is waor, wa's te zes, Tunnners, vief francs" dezelfde bieder.

„A la bonne heure, dat leet zich beter hoire; neemes mië dan vief franc, neemes mië, einmaol . . . twiemoal "

't Is nog te goodkoup veur zoo'n prachtstuk: ich zet d'r nog een halve franc op" een der jongens onder algemeen gejuich.

„Alzoo vief en 'n halve franc."

„Zes francs" schreeuwt weer dezelfde bieder van straks „zes francs, zes francs, neemes mië es zes francs, neemes mië, einmaol .... twiëmaol .... dreimaol, alzoo Liesbeth Bruis veur Jeanc Paulussen."

„Heet eemes get op et meitske te zekke?"

Een algemeene stilte.

„Neemes neet?"

„Dan proficiat d'r mit Jeanc, de zuls er gein chagrijn

Sluiten