Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

euver höbbe; kom noe nier ett'ekes hië mit de zes francs."

Bljjlachend treedt de geroepene tot voor den Meikoning, wien hij de geldstukken overreikt. Een handslag dient als kwijting, terwijl een der schrijvers den koop aanteekent in het voor hem liggend boek.

N°. 2. Net Bongers, twië en twintig jaor, gesond es e vusch, heet de mazele en keenderkrenkde al gehad, sterk es e peerd, kint geer prugel van kriege, es geer ze te nao kumpt.

„Allo wè beejt er geld veur1?"

„Drie francs1' een stem.

„Wie, waat, Peters, drie franc, de zuls veur dien Net toch neet minder wille geve es Jeanc veur zien Liesbeth, dat zou ein affront zien veur et meitske."

„De höbs rech Tummers, alzoo ouch zes francs."

„Noe kin ich dich weer, alzoo zes francs, neemes mië es zes francs, neemes neet, einmaol, twiëniaol... dreimaol."

„Heet neemes get op et meitske te zekke?"

Dezelfde stilte.

„Alsoo proficiat Peter; de höbs dich geine strop um diene nak gekoch, kom nier eft'ekes hië mit de duite.

N°. 3. „Tine Lahaie."

De Meikoning heeft den moed niet uit te weitien over de deugden en goede hoedanigheden van de door hem te koop aangeboden maagd; een algemeen afkeurend gemompel heeft zich terstond doen hooren bij het uitspreken van dien naam.

„Tine Lahaie" herhaalt hij aarzelend ...." beejt er eenies geld veur?"

Sluiten