Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat zouden ze allemaal gekeken hebben, de rechters en ook die anderen achter hem, die canailles.

Er is een oogenblik in hem geweest een drang, een schier onweerstaanbare drang om uit te schreeuwen dat alles, maar toch heeft hij dien drang onderdrukt; hij heeft zich zeiven geweld aangedaan, om die woorden te smoren, die vol waren ia zijn keel; hij heeft gedacht, dat de schande van den vader ook zou treffen het kind en dat heeft hij niet gewild; Jeanneke, de eenige, die vriendelijk, lief tegenover hem is geweest, de eenige, die hem niet verachtte, Jeanneke, die zijn fretje verzorgde, het diertje had gered van kapot gemaakt te worden, die wilde hij niet overleveren aan de bespotting en verguizing van anderen, die wilde hij niet doen lijden, zooals hij zelf had geleden.

Hij heeft gezwegen en zal blijven zwijgen, ter wille van haar.

Twee jaren later; hij heeft dien nacht niet geslapen, hij heeft gelegen op zijne kribbe, de oogen wijd open, turend naar buiten, naar de maan, naar de sterren, lachend hem toeflonkerend; hij heeft gehoord de slagen van den kerktoren, blij juichend bij elk uur, bij elk half uur, dat hem nader bracht bij zijn vrijheid; langzaam heeft hij zien wegtrekkende nevelen van den nacht, den laatsten, dien hij hier heeft doorgebracht; flauw nog de eerste schemering van den dag, den dag van zijn weer vrij zijn, den dag, waarop hij niet meer zal zijn gedoemd te gehoorzamen, niet meer slaaf zal zijn, den dag, waarop

Sluiten