Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ren strijd zou kunnen strijden en iu dien strijd zou overwinnen, dat hij zou zijn een waardige knecht des Heeren.

En ik hoor den vader in een onderdrukt snikken zeggen: „jao pastoir, dat zal er zien, miene jong".

Na het eindigen van de Heilige Mis honderden, die hem 't proficiat toewenschen, tegelijkertijd hem reikend de ruw vereelte handen; hij drukt ze allen innig hartstochtelijk, slechts schreeuwend in zijn blijdroef-zijn „waat e geluk, waat e geluk".

Toen ook de pastoor: „proficiat Winkels en hauw ich noe gei geliek, dat ich veur vief en twintig jaor dich zag, dat ooze Leeve Hier dich zeker zou loine veur dat erme keend, das te gesauveerd höbsT'

„Jao pastoir, 't waos rech, geer hauwt geliek; waat e geluk! waat e geluk! 't is alevel toch chagrijnig dat. . .

„Waat is chagrijnig, Winkels?"

„Dat mien vrouw zaliger et noe ouch neet kaan zeen, al deez honneur veur oos keend."

„Mè ze zuut et Winkels, ze zuut et van oet den Hemel."

„Zou ze n'et pastoir! zou ze n'et! waat e geluk, waat e geluk!"

Den volgenden dag zit hij weer in z'n armoedige plunje op den grooten steen naast de rails met vriendelijken lach groetend en dankend de voorbijgangers, die hem nog 't proficiat toewenschen.

En als ik hem ook mijn hulde kom brengen, vraagt bij terstond: „bobt geer em noe good gezeen miene

18

Sluiten