Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op litterair-elegante manier, door het lezen van Racinc's Esther, waar, tegen het feest, bij den eenigen boekhandelaar der stad groot.e vraag naar was.

Oui, je viens dans son temp le adorer 1'Eter nel!

Begint Esther niet zoo? Of is het Athalie? Hoe het zij, het waren op het Purimfeest enkel de armen, die in den tempel kwamen. Hun bleef de oude geschiedenis nog nieuw, en terwijl een jonge wetgeleerde achter het tabernakeltje het oude Boek Esther opdeunde, met die eigenaardige verheffingen en dalingen van de stem, die in elk Oostersch geloof tot den ritus behooren, konden zij Hamans verfoeiden naam niet hooren, of zij trappelden met de voeten, terwijl daar buiten de straatjongens klepperden met drie houtjes, waarvan het binnenste den boozen Hamari voorstelde, die door de twee buitenste in het nauw wordt gebracht. Bij deze, zoowel als bij andere plechtigheden, waren die arme lieden in het Huis Gods zeer op hun gemak: terwijl de jonge wetgeleerde eigen ooren vergastte op de fraaie galmingen zijner , stem, bespraken zij hunne zaken, die zoo mee- en tegenvallertjes hebben, de dingsigheden van moeder de vrouw, eu de bedelaars — e b i o n i m, Godsvrienden, bij uitnemendheid — drongen door de menigte heen met gerammel van hun centenbakje, en stoorden zich niet aan de gramstorige blikken der „vooraanzittenden in de synagoge," de Saduceeën, die eigenlijk thuis hoorden in de synagoge de trap op, maar die gesloten was. Was het ook niet een arme Jood, die verzuchtte: „gemakkelijker gaat een kameel door het oog van een naald dan een rijke

door de poort van het Hemelsche Koninkrijk?"

# •

De Joodsche trouwplechtigheden te Saloniki bezitten uiet meer den Oosterschen luister van voorheen. De rijke lieden trouwen er zooals rijke l'ietjes en Mietjes ten onzent, maar vieren hun bruiloft meest „in Europa." Immers, bij de Joodsche bruiloft moet open hof gehouden worden voor Jood,

Sluiten