Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niets buitengewoons aan hem te zien," hoort men wel zeggen, wanneer een zenuwlijder voorbijgaat en hij in de frissche atmosfeer, in een nieuwe omgeving van landelijke stilte, weer begint te eten, zich beter gestemd toont en nieuwe levenslust opdoet. En toch ziet een deskundige spoedig aan deze zieken, wat hun scheelt. De overprikkelde en gespannen gelaatstrekken, de angst verradende houding, de menschenschuwheid, de voortdurende haast en onrust, het jagen van 't eene werk naar 't andere, zonder het te voltooien, de verstoorde eetlust, de slapeloosheid, de plotselinge aanvallen van angst, de hoofdpijn, 't spoedig vermoeid zijn, het kriebelen der handen, de schokken in den voet, het ongerechtvaardigd uitvaren over onbeteekenende dingen — al deze teekens, wier aantal gemakkelijk te vermeerderen ware, spreken duidelijk. De zenuwen, de banden tusschen phsysische en phsychische werkzaamheid, zijn overprikkeld, de hersens zijn overspannen, rustig overleg maakt plaats voor vluchtigheid en ongedurigheid. Met het verminderde arbeidsvermogen der zenuwen, die van uit de hersens door 't lichaam loopen, zooals zich een telefoonnet uit 't centrale bureau verspreidt, lijden ook de door die zenuwen verzorgde organen, vooral de zintuigen, het oog, het oor, de reuk, de smaak, en nog meer het gevoel, verder het spraakvermogen, het hart, de spijsvertering, het onderlichaam, de ledematen, ten slotte het ruggemerg en de hersens zelf.

Ja, waarde lezer, bont is het beeld der nerveusheid, bont als het beeld in een caleidoscoop. Geen sprake van eenige bestendigheid. Vandaag staat dit, morgen dat ziekteverschijnsel op den voorgrond. Nu eens zijn het de zintuigen, waar de kwaal op werkt: het oog ziet slecht en iedere lichtstraal prikkelt, de neus ontdekt zwavellucht, die er niet is, men proeft een lafifen smaak in den mond, en heeft toch niet gegeten, — dan weer voelt men ze in 't ruggemerg door spoedige vermoeidheid bij 't gaan, door lendepijn of trekkingen der dijspieren. Of wel de hartzenuwen verkeeren in een staat van opwinding en het hart klopt gejaagd en koortsachtig. Of de maag en darmzenuwen zijn zóó werkeloos, dat de eetlust ontbreekt en de spijsvertering traag plaats heeft. En dan weer heeft men kloppingen in de slapen

Sluiten