Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat het bezwaar betreft, dat in de klassieke literatuur des Ouden Testainents aan den val van Adam en Eva nergens die beteekenis wordt toegekend, die zij in de Christelijke dogmatiek bezit, zoo meen ik, dat. dit geen bezwaar behoeft te zijn.

Er is immers een voortgaande, zich steeds meer verdiepende kennis van zonde in Israël.

Israëls hamartiologie in het bijzonder is na de ballingschap eerst recht tot ontwikkeling gekomen. Orider den indruk van de ontzaglijke catastrophe van de wegvoering naar Babel en de verwoesting des tempels, kreeg men oog voor de heiligheid Gods en de zondigheid des menschen.

Door de verschijning van Christus evenwel, bepaaldelijk door zijn kruisiging, is de donkere achtergrond van deze wereld eerst recht openbaar geworden.

De apostolische eeuw wist pas, wat zonde was. Dat men toen eerst op de eerste zonde des menschen ter verklaring van liet mysterie van de ongerechtigheid der wereld den nadruk is gaan leggen, is niet zoo onverklaarbaar.

Bovendien, al is het waar, dat het Jodendom reeds groot gewicht toekende aan Adams zonde, zoo blijft toch de eigenaardige waardeering van Adams overtreding, zooals wij die het eerst bij Paulus aantreffen, specifiek Christelijk. In het Jodendom is niet de val van Adam, maar de val der Engelen hoofdzaak. Geheel de Joodsche apocalyptiek draagt een beslist transscendent karakter. De aarde is een middenterrein tusschen den hoog boven liet heelal zetelenden God en den beneden deze wereld woelenden en werkenden duivel. De leer van den val bij Paulus en het Jodendom is bij alle overeenkomst beslist verschillend.

Van grooter beteekenis lijkt het feit, dat Jezus nergens van Adams overtreding rept.

zijn Kant eenvoudig zonder er iets mede te willen bewijzen. Zij vielen mij bij lectuur op. Vakmannen mogen hun meerdere of mindere waarde beoordeelen.

Sluiten