Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Derhalve zal in een atmosfeer van vrijheid en energie het percentage van individuën met goede qualiteiten grooter wezen, dan in een atmosfeer van dwang en voogdij. De samenstelling deigemeenschap zal er een meer ideëele en krachtige, een meer gezonde en edele zijn.

En wat wij nu uit aprioristisch oogpunt vrijheid noemen, daarvoor kunnen wij thans in verband uit empirisch oogpunt den term selectie bezigen.

Ten aanzien nu dezer selectie, die in den strijd om het bestaan het voortbestaan en de voorplanting der besten kan verzekeren, heeft een wijze Overheid slechts uiterst voorzichtig als regulateur in te grijpen.

Het is door Darwin, althans door de Darwinisten, voorbijgezien, maar door den anthropoloog Lapouge en door biologen als Adolf Wagner (Innsbrück) en Pauly opgemerkt, dat de selectie niet alleen kan betreffen de organisatie maar ook de situatie. Lapouge geeft het voorbeeld van het schip, waarop zich een geleerde en een zeehond bevinden; het schip lijdt schipbreuk, de geleerde komt jammerlijk om, de zeehond zwemt verheugd, proestend en snuivend weg. Dat was geen overleving der besten.

Wagner geeft nog sterker voorbeeld : een spoorweg dérailleert. Nu overleven degenen die de beste plaatsen, niet diegenen die de beste constitutie hadden.

Het is dus een uiterst teere en moeielijke taak der Overheid om na te gaan, welke selecties zij onbelemmerd moet laten werken.

En hierbij niet minder dan in ander opzicht geldt het, dat de juristen wel zeggen „qu' une porte doit être ouverte ou fermée," maar dat in het werkelijke leven een deur nooit geheel dicht en nooit geheel gesloten is, m.a.w. dat men met beleid, naarmate van wat zich in de werkelijkheid voordoet, heeft te onderscheiden.

De Overheid zal steeds met zorg hebben na te gaan of eene selectie inderdaad het voortbestaan der besten verzekert.

Sluiten