Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar, evenals te onzent liet ontwikkelingsproces in vollen gang is. Wat ten onzent reeds verbeterde, is te danken aan de waakzaamheid van onzen ook in het buitenland zoo welbekenden Schroeder van der Kolk, wiens traditie werd opgenomen en voortgezet door Prof. Winkler, Uwen, evenals ook mijnen, leermeester, van practische psychiaters als van Deventer en hygienisten als Ruysch.

Gij ziet wel, met de uitbreiding der taak blijven de moeilijkheden, aan de beoefening der neurologie en de psychiatrie verbonden, pari passu. En wanneer misschien straks Gij U opmaakt, na voleindiging der algemeene studiën, U als specialist verder te vormen — waarbij ik hoop, dat recht velen Uwer in deze richting hunne roeping zullen gevoelen — moogt Gij wel bedenken, dat in beide vakken voor de beoefenaars de belooning in den arbeid zelf moet leggen. Niet daarbuiten, want als neuroloog zal men Uw therapeutischen drang, indien Gij het geluk hebt dien te bezitten, wantrouwen, als psychiater Uw eerlijke bedoeling dagelijks verdenken. Ja, in het laatste geval staat Gij onder omstandigheden bloot aan gevaren, wanneer morgen een krankzinnige, met oogenschijnlijk geestesgezond overleg, u verdacht maakt of ook het gesticht ontvlucht en tot misdaden komt — gelijk nog onlangs het ontvluchten van een krankzinnige een storm in onze pers deed opgaan. Meen niet, dat dan gewicht in de schaal legt het feit, dat Gij Uw dagen en denken opoffert voor Uwe inrichting, den eenen dag nog pijnlijker dan den andere; doch de samenleving zal met beminnelijke naïviteit eerder Uw diagnose betwijfelen of Uw toezicht veroordeelen dan aannemen, dat het systeem van werken nog niet deugt, dat er nog geheele groepen van zenuwlijders zijn, die nu eenmaal

Sluiten