Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werkingen verbonden zijn. Dit laat zich in verband met de genoemde ontwikkeling der mikrotoomtechniek duidelijk aantoonen. Hier uit zich soms een terugwerking op den geheelen gang van het onderzoek. Aan geen orgaan is dit zoo opvallend als aan de hersenen, die, in elk opzicht eenig, ook aan het pathologisch-anatomisch onderzoek geheel bijzondere eischen stellen. Dit feit staat toch vast en diene ons als uitgangspunt: de pathologische anatomie der hersenen is voor een belangrijk deel niet het werk der patholoog-anatomen in engeren zin. Dit is geen schande, maar stemt toch tot nadenken en doet naar de oorzaken vragen en omdat dit nu met de bovenbedoelde kwestie samenhangt, moge het hier in het kort nagegaan worden. Die oorzaken — in werkelijkheid veel meer samenhangend, dan ik het nu voor de overzichtelijkheid voorstel — liggen voor een deel in een algemeen verschijnsel, welks beteekenis, hoe gewichtig ook, ik hier moet laten rusten, namelijk in de ontwikkeling van het specialisme in de pathologische anatomie, maar voor een ander deel in de bijzondere technische moeilijkheden, die hier te overwinnen waren. Deze technische moeilijkheden zijn voor een groot gedeelte door de verbeterde mikrotoomtechniek opgeheven. De voorbereiding hiertoe maakt nu echter weer een geheel andere voorbehandeling noodzakelijk en zoo zijn we gaandeweg zelfs tot een geheel andere sectiemethode gekomen dan vroeger gebruikelijk was. Wij zijn daardoor in onvergelijkelijk beter wijze dan vroeger in staat sommige hoogst belangrijke vragen te beantwoorden, die hier — maar volstrekt niet alleen hier — van groot gewicht zijn, vooral ook met het oog op de behoeften

Sluiten