Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Herr oder Frau Professor, die juist op dat oogenblik in de mode is, eens of tweemaal per week gaan les nemen, waarvoor dan van 20 tot 40 Mark per uur betaald wordt. Het resultaat is dan heel dikwijls, dat ze met dezelfde fouten terugkomen, als waarmeê ze er heen zijn gegaan. De beroemde naam van Herr oder Frau Professor maakt echter veel goed, en ook de leerling zelf doet of hij zeer tevreden is over het onderricht, dat hij gehad heeft, want hij vindt het vervelend om te moeten bekennen, dat hij zijn geld, moeite en tijd heeft weggegooid. Maakt men hen op hunne fouten opmerkzaam en zegt men bijv.: „U hebt een sopraanstem, maar mist zelfs den omvang, dien een alt moet hebben, u knijpt.", of: „De hooge tonen zijn te dun en hebben geen steun.", dan krijgt men in het eerste geval ten antwoord: „Ja, maar Herr Prof. heeft gezegd dat ik den omvang wel krijg, als ik zoo maar door studeer.", en in het tweede: „Frau Prof. zegt, dat de hooge tonen vanzelf voller worden, als ik maar eerst in de dertig ben." Maar dat is niet waar; de eerste krijgt geen omvang, of schelle, scherpe tonen zonder résonnance, omdat ze knijpt, en de tweede krijgt geen volle hooge tonen, omdat ze geen steun voor de stem heeft in haar adem. Beide gevallen zijn historisch.

Een leerling, die het conservatorium verlaat, behoeft nog geen volmaakte techniek te hebben, kan onmogelijk dadelijk een zelfstandig artist, laat staan, een groot artist zijn. Dat zal ook niemand verlangen; men hoort natuurlijk in den aanvang nog het schoolsche; soms hoort men nog geheel en al den leermeester of de meesteres in den zang en in de voordracht. Maar wat men wèl verlangen kan en mag, is: dat de leerlingen, die de conservatoria verlaten, de allereerste beginselen van de zangkunst kennen. — Wat dunkt

Sluiten