Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanneer zij door hein waren opgeroepen tot een leven van voorbereiding op de komst van dien Eéne, van wien hij wist dat Hij zou komen, wanneer de saamgestroomde schare, na den doop der heilige wateren te hebben ontvangen, hem had verlaten, dan zag hij, wiens voedsel de honig was van de bloemen des velds, dan zag hij den man Gods voor zich en het was als sloeg de profeet nogmaals de wateren met Zijn mantel en als ging hij rustig te midden van de opstaande golven. Maar machtiger, altijd machtiger was dat andere, dat met onweerstaanbaren drang hem aangreep, het visioen van dien Eéne die komen zou en wanneer hij Hem zag in de avondschemering, de witte gestalte, daarginds zag oprijzen aan den oever, dan vlood een gebed van zijn lippen, terwijl een onzichtbare hand de wateren even die rimpelen en de blanke leliën zacht neerborg. -

Zoo was het leven van dezen profeet der woestijnen in wiens ziel het oude en het nieuwe elkaar raakten, van dezen Dooper, die stond op den drempel bij het keerpunt der tijden, profeet en discipel tegelijk, wachtend, wachtend, op Hem, die zou komen. En de profetie is in vervulling gegaan. De langverbeide is gekomen en Johannes Hem ziende naderen, schooner dan ooit het beeld zijner droomen was geweest, wist dat Hij het was. Want nu was zijn ziel geheel vervuld, het laatste ledig was weggenomen, de laatste verwachting was zalige werkelijkheid geworden. Slechts éénmaal is Jezus tot hem gekomen maar dit was voldoende, want nadien is de Heer niet meer van hem heengegaan.

En toen zijn discipelen hem later boodschapten het werk desHeeren,

Sluiten