Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op sommige punten groot. Ook de leer der Protestantsche orthodoxie is menigmaal hoogst bijgeloovig,

maar het boerenbedrog *) van hén die zeggen : „De enkele stot„deeltjes zijn verstandiger dan de mensch; de stofdeeltjes zijn „uit zich zeiven zoo netjes bij elkaar gekropen, en er is geen „Qod-Architect"... dit boerenbedrog dat vele burgers en buitenlui er leelijk in liet loopen,

hen beroofde van geloof, en van troost in leven en m sterven, dit boerenbedrog is het allergrootste,

het allergrofste,

het allerverdoemelijkste.

VERVOLG III.

Samenspraak tusschen twee atomen; afgeluisterd.

Jan Atoom: Goemöge collega, zoo vroeg al op weg?

Piet Atoom: Wél geslapen?

Jan: Tamelijk. Waarom zoo matineus?

Piet: 'k Was stijf van 't liggen, en heb me met zonsopgang opgemaakt om eene lange reis te maken.

Jan: Stijf van 't liggen? ,

Piet: Ja, ge moet weten dat ik gister een jubileum neb gevierd luist tweeduizend jaar heb ik geresideerd op het puntje van den neus van den Venus van Milo. 'k Ben kalkatoom moet u weten.

Jan: Ah zoo, kalkatoom. Aardig: ik ben zwavelzuur. Aangenaam, kennis te maken . . . Khm . . . samen zouden we mooi zwavelzure kalk of gips kunnen vormen. Ga je mee ?

Piet: Dank je stichtelijk, 'k Heb al lang genoeg vastgekleefd gezeten. Verbeeld u, die oude Griek had, toen hij Venus maakte, me bijna weggekrast met zijn polijstschaafje; maar gelukkig blee ik nog zitten, en kan de wereld inzien vanaf mijn hoogen neuszetel.

'n Paar eeuwen hebben we toen gestaan in een tempel onder de goddelijke stralen van „Homerus' zon', zooals de menschen 't uitdrukken. Ah, dat was een leven 1

Maar ach, welk lot was me daarna beschoren! Door eene aardbeving onder zand bedolven, heb ik met Venus en al, lange lange eeuwen door, het zonlicht moeten derven. Ik juichte, toen de archaeologen ons eindelijk vonden en opgroeven. Ik juichte, toen men ons zette op de eereplaats in het Louvre te Parijs... Jan: Verduiveld! wat interessant in het Louvre!

Piet: Maar o wee! dat viel niet mee. Weet je wat zoo vreeselijlc was?

Jan: Nu? .

Piet: De stommiteiten aan te hooren van die waanwijze moderne

*) Dit scheldwoord is niet van mij zeiven, maar van een Engelschen geleerde wiens

n,"™mgenUjkCk°annmen in de scheikunde niet spreken van een k*lka'°?"

vergunne deze „dichterlijke vrijheid". Evenzoo met de zwavelzuur in den volgenden volzin.

Sluiten