Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vooreerst stellen we de vraag: beteekent het dan wel veel, wanneer men zich onder zoodanigen toestand als socialist naar de kamer laat afvaardigen? Wanneer men de ziel van zijn socialisme slechts als een voorwerp van bespotting kan vertoonen?

Antwoord men daarop: „ja maar we helpen dan toch dapper mede aan allerlei noodige verbeteringen voorden aibeider", dan kunnen we dit van zelf tot op zekere hoogte toegeven, maar met de opmerking, dat de socialisten in de Tweede Kamer, en in andere Kringen en Raden, nu eens vertoonen de gestalte der radicalen, dan der liberalen, dan weer der anti-revolutionairen. En zijn het hervormingen in socialistischen geest en vorm, dan gelden hier de bezwaren, besproken bij de staats-vergoding.

En eindelijk wanneer de Sociaal-Democraat zelf moet erkennen, dat zijn program thans nog niet voor verwezenlijking vatbaar is, of in elk geval nog niet het gewenschte onthaal bij de regeering kan vinden, vergeet dan nimmer o SociaalDemocraat, dat ge alle recht van optreden tegen andere (b.v. de anti-rev.) partijen verliest, om die aan te klagen als niets uitvoerende enz., waar ook voor hun program en de verwezenlijking er van de toestand of staatsinrichting enz. niet rijp is.

Het leere u beginsel tegenover beginsel te plaatsen; en die beginselen te toetsen.

Uit deze dubbel-zinnige of wilt ge inconsequente positie der S. D. A. P. moet dan ook voortvloeien: dat de Sociaal-Democraten öf hun politieken arbeid tot ongeveer nul hebben te laten dalen, öf slechts indirect-socialistisch kunnen optreden op politiek terrein en voor 't grootste gedeelte hun arbeid hebben te laten opgaan in het helpen verbeteren der huidige sociale toestanden; zoo mogelijk in socialistische richting en vorm.

Dit laatste vooral neemt dan ook tot dusver het grootste gedeelte van den politieken arbeid der S. D. A. P. in beslag.

Men stelt dan n.1. allerlei verbeteringen voor, b.v. in de Tweede Kamer, zoo ook in het S. D. gemeente-program; ja eigenlijk is het program van actie (als bevattende: algemeen kiesrecht; arbeiders-pensioneering; betere woningen enz.), grootendeels opgaande in gewone, wat zij zelf noemen „burgerlijke," hervormingen met een socialistischen tint. Ja, wat zeer bevreemden mag en ons de sohouders doet optrekken voor de „kostelijkheid" der S. D. beginselen, het is: dat hun program van actie niet altijd is gebouwd op hun program van beginselen; ja daar wel mede in lijnrechten strijd is; (straks kan dit nader worden uiteengezet.) Een partij die dat doet, is innerlijk onwaar. Dit wordt dan ook door de Sociaal-Democraten zelf wel gevoeld.

Sluiten