Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zin van het kind invloed uit te oefenen; men tracht het sparen te bevorderen, den kinderen een idee te geven van de geldswaarde hunner kleederen, boeken en speelgoed en vooral het rekenonderwijs aan te passen aan de kindei lijke begrippen van de waarde van het geld. Het krachtdadigst hulpmiddel voor het bijbrengen van economische begrippen in de lagere school zijn de schooispaarkassen geweest. In den beginne een liefdadige inrichting om de armen het sparen van kleine bedragen mogelijk te maken, heeft deze beweging zich uitgebreid over alle klassen van kinderen en is tot een machtige factor geworden bij de opleiding der kinderen tot spaarzaamheid en zelfhulp.

In zijn „Lienhard en Gertruid" wekt Pestalozzi frisch leven onder de zonder zorg voor de toekomst voortlevende bewoners van Bonnal, doordat hij den economischen zin van de Zwitsersche boeren wakker schudt. Hij was tot het inzicht gekomen dat spaarzaamheid geen deugd is, die men naar willekeur uit de mouw kan schudden, maar dat zij gedurende de ontwikkelingsperiode der kindsheid

aangekweekt moet worden.

Om te kunnen sparen zijn, wat zeer duidelijk blijkt, zekere psychische eigenschappen onvoorwaardelijk noodig:

1. phantasie; de geschiktheid, voordeelen te voorzien.

2. een zoo groote wilskracht, dat het individu door deze in staat wordt gesteld een verwijderd doel gedurende langen tijd onafgebroken in het oog te houden. Vooral deze laatste eigenschap missen kinderen vaak absoluut. Bovendien bestaat de spaarzaamheid niet uitsluitend in het oppotten van geld. Een kind, dat voortdurend verkwistend omgaat met pennen en papier, dat zijne boeken bederft, zijn speelgoed vernielt, niet netjes is op zijne kleeren, bewijst daardoor een zekere ongeschiktheid voor

Sluiten