Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ieder, die hen kent en in die richting aan 't werk heeft gezien!

De Chineezen in Indië richten den blik naar China. Dat is buiten kijf. Zij vieren reeds de verjaardagen der regeerende dynastie van China door den vlag uit te steken; zij ontvangen Chineesche oorlogschepen met uitbundig enthousiasme. Toen vóór twee jaren de Chineesche Regeering een inspecteur, Liou-che-ki naar de omliggende Chineesche nederzettingen zond, om er de Chineesche scholen te bezoeken, gaf zij blijk, — voor 't eerst misschien — van eene belangstelling in hare onderdanen, elders gevestigd. Dit mocht politiek beleid heeten, zulk een enthousiasme als het bij onze Chineesche mede-ingezetenen in Indië wekte, hadden wij, Europeanen, zeker niet verwacht. Onwillekeurig wisselden wij een bezorgden blik. Vooral op het gebied van onderwijs, dat de Regeering in China opeens zoo aandoenlijk ter harte nam, moest het gouvernementeel geweten tegenover de Chineesche onderdanen van N.-Indië zich bezwaard voelen!

Reeds een jaar vroeger was in de Oostersche Vereeniging te Tokio een aanzienlijk Bataviaasch Chinees aan 't woord geweest om hierover een boekje open te doen. Van dit jaar (4905) kan men zeggen, dat de beweging dagteekent, die ook in Ned.-Indië tot het stichten van vele Chineesche scholen heeft geleid, de zoogenaamde Tiong-Hwa-Hwee-Kwan-scholen, waar men behalve het z. g. manderijnen-Chinees en eenige vakken voor den aanstaanden handelsman gewenscht, de Engelsche taal onderwijst, de Nederlandsche totaal op zijde schuivende!

Sluiten