Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de processen-verbaal der politie-beambten in staat stelt te beslissen, of men met een geval heeft te doen, dat als eene overtreding d. i. eene politiezaak kan worden afgedaan, dan wel met een ernstiger vergrijp. In het eerste geval, waarbij uitteraard meestal geen dossier bestaat, of althans een zeer bescheiden, doet hij de zaak zelf af. In het tweede zendt hij de stukken van het onderzoek naar den President van den Landraad. Deze bestudeert het dossier en geeft daarna bij gemotiveerde beschikking te kennen of de verdachte buiten vervolging zal worden gesteld, b. v. omdat er geene voldoende bezwaren tegen hem aanwezig zijn of omdat het gepleegde feit misdrijf noch overtreding daarstelt, dan wel of hij vóór den Landraad zal terecht staan, in welk geval de beschikking tevens de basis vormt voor de behandeling ter openbare terechtzitting, daar zij de beschuldiging formuleert. Ook kan hij deze beslissing opschorten, totdat het hem gezonden onderzoek in den door hem aangegeven zin zal zijn aangevuld, tot welk einde hij het aan den magistraat retourneert, die dan voor die aanvulling zal hebben te zorgen.

In de bedoelde kleinere zaken, die de magistraat zelf afdoet, is hij zoo goed als onafhankelijk ten aanzien zijner beslissing. Niet alleen, dat willekeur hier mogelijk — en vaak voorkomend — mag heeten, maar de verdachte heeft hier verhaal noch beroep van zijne beslissing. Een soort van kort recht, dat daarbij niet aan een jurist, maar aan een leek is toevertrouwd, die daarbij meestal in dit deel zijner functie, waarin men hem van overheidswege alleen in de alleruiterste

Sluiten