Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

misvatting kan leiden. Dit bezwaar, sinds eeuwen in ontelbare gevallen ondervonden, moet aan het karakter van den Chinees zelf, zooals het zich bij het ingewijd, meetellend deel daarvan, de ambtenaren, openbaarde, een bijzondere plooi hebben gegeven. Herhaaldelijk is het aan bevoegde waarnemers zijner persoonlijkheid opgevallen, dat vaagheid van uitdrukking en onzekerheid van beslissing er kenmerkende elementen van uitmaken. Zijn onwil, om het veld van waarneming te verbreeden, zijn beperktheid van gezichtskring, als met voorliefde gehandhaafd, wijzen op gedwongenheid, op de noodzakelijkheid om met de grenzen van de officieele taal rekening te houden. In onze oogen is de Chineesche schrijftaal, hoe verscheiden in beelden ook, een onvolkomen taal, een onvoldoend middel om zich uit te drukken, want jaren en jaren zijn met de studie ervan gemoeid. De copia verborum, in hun ge schreven vorm, waarover men moet kunnen beschikken is te groot.

Zij stelt daarbij ontzaglijke eischen aan het geheugen. Zij vordert een dubbele vertolking der gedachte, in plaats van ééne enkele. Zij neemt het menschelijk brein te veel in beslag, staat niet klaar het bij te springen, maar houdt het vast en overweldigt het.

De schrijftafel behoort zich, naar onze opvatting, ten doel te stellen om de spreektaal op den voet te volgen, behoort niet haar eigen weg te gaan. Telkens als het menschelijk verkeer tot nieuwe voorstellingen aanleiding geeft, moet men haar bij de hand hebben en niet telkens opnieuw op gelukkige vondsten aangewezen zijn. Zij moet daarbij, naar onze opvatting, even algemeen

Sluiten