Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Romeinen scheidden de Chineezen sinds onheugelijke tijden, de eeuwige en de tijdelijke zaken van elkaar en de godsdienst, de voornaamste van deze twee, nam als vanzelf de leiding in dezen bond en onderwierp het geheele bijzondere leven aan een even tiranniek als duurzaam juk.

Men zou dwalen door te meenen, dat in de bewoordingen dezer heilige formules naar een zin, een bedoeling zou moeten worden gezocht. Evenals bij rechtzinnige Christenen, voor wie het bijbelwoord de tale Gods beduidt, komt het hier op niets anders aan dan op de sacramenteele woorden. De kracht hiervan is ver verheven boven de menschelijke gedachte en haar kritiek. Men heeft zich blindelings neer te leggen bij de geijkte termen en het uitspreken daarvan alleen heeft reeds de kracht, de goden tot aanhooren, zoo niet tot toestaan van het gevraagde te bewegen.

Ter loops zij hier opgemerkt, dat de Chinees van natuur een grooten eerbied heeft voor het geschreven woord — ook het profane — qua talis. Hij heeft dit gevoel, dat in overoude tijden uitteraard bijna uitsluitend de heilige boeken gold, die de voorvaderlijke overlevering voor het eerst in schrift vastlegden en wellicht gedurende langen tijd de eenige boeken in geheel China waren — gaandeweg over alle boeken, later zelfs over brochures en kranten uitgestrekt. Hierdoor verklaart zich het feit, dat men nog ten huidigen dage in China vereenigingen vindt, die het bezoedelen, laten slingeren enz. van beschreven of bedrukt papier tegengaan. In Chineesche steden vindt men, op vele plaatsen de opzettelijk aangeboden gelegenheid, zich

Sluiten