Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van dergelijk overtollig papier te ontdoen, zonder het aan verontreiniging bloot te stellen. En dit niet uit een oogpunt van zindelijkheid — waaromtrent de Chinees niet zoo gevoelig is — maar uitsluitend om de verontheiliging van het geschreven woord tegen te gaan. Hiermee houdt zeker verband de groote vereering voor den schrijftaal, die in China een geheel andere is dan de spreektaal en deze niet, als bij ons, op een afstand volgt, maar die haar eigen weg bewandelt.

Wij zien den lezer onwillekeurig glimlachen bij deze overdreven vereering van den Chinees voor het geschreven woord, maar bij eenig nadenken gevoelt men hier te doen te hebben met hetzelfde beginsel, dat ons, Europeanen, zelfs indien wij geene Christenen mogen heeten, b.v. zou weerhouden onzen boterham in een blad van een bijbel te pakken. Ook laat het zich vergelijken met andere opvattingen bij ons. De eerbied jegens ons dagelijksch brood spreekt b.v. uit onzen weerzin, het anders dan op een bord, laat staan op den grond, te zien liggen. Het brood, dat ten allen tijde, in den bijbel en bij den Christelijken eeredienst — ten deele overblijfsel van den Joodschen offerdienst — en in het Onze Vader, zulk een groote rol heeft gespeeld en nog speelt, heeft aanspraak op eene bijzondere, kiesche bejegening. Is het dan wonder, dat het geschreven woord, voor de Chineezen van nog zooveel grooter beteekenis, omdat het de kracht had, den mengch met de goden in betrekking te brengen, voor hen een dergelijke beteekenis heeft? Spreekt er niet eerder fijn gevoel uit ? En verspreidt het niet een nieuw, treffend licht over het Chineesche karakter

Sluiten