Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Chineesche volk gevierd, volgt nog altijd de heilige

voorschriften naar de letter.

* *

*

Naast deze vereering der voorouders vinden nog andere godsdiensten een plaats in het gemoed van den Chinees. Eigenlijk bestaat zijn godsdienstig leven uit de vereering der voorouders met eene bijvoeging van Boeddhisme en van Taoisme. De eerste dezer beide laatsten ontving hij van Confucius (551—479 v. Ch.) Behalve het prediken en toepassen van een moraal, die veel gelijkt op die van andere groote wijsgeeren, met dien verstande dat hij zich gelaten neerlegt bij het raadsel des levens, zonder te trachten het op te lossen en dat hij noch van een leven, noch van straffen en belooningen hiernamaals rept — heeft de groote wijze der Chineezen niet anders gedaan dan de reeds bestaande godsdienst, de vereering der voorouders van ganscher harte aan te bevelen als het beste richtsnoer voor den Chinees van alle tijden. Een algemeenen aanhang van zijn leer mocht hij zelf niet beleven. Eerst 250 jaren na zijn dood werden aan zijne nagedachtenis van overheidswege de noodige honneurs bewezen en eerst tweemaal zooveel jaren later werd de eerste tempel aan hem gewijd, weldra gevolgd door de oprichting van andere bedehuizen, die thans bij duizenden in China worden aangetroffen. Wij zouden hem eerder als een Wetgever — als een Salomo of Lycurgus — dan als een profeet willen kenschetsen.

Het Taoisme, door Lao Tze, een tijdgenoot van Confucius, gesticht, ging oorspronkelijk van de grond-

Sluiten