Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te richten op het gedeelte van diens lichaam, dat zich tusschen kin en gordel bevindt. Staat de vader overeind, dan richt men zijn blikken op zijne voeten, tenzij hij spreekt; is hij gezeten, dan richt men ze in dit laatste geval op zijne knieën. Zijn de ouders ziek, dan toont men zijn droefheid door met onopgemaakt haar rond te gaan. Evenals de huisvader zelf zich niet buitenshuis begeeft, zonder de voorouders hiervan te verwittigen — zoo is het aan de kinderen en schoondochter niet geoorloofd uit te gaan, zonder dat zij hiertoe verlof van hunnen vader hebben bekomen. Zelfs tot bejaarde mannen opgegroeide kinderen zijn van deze formaliteit niet vrijgesteld, die eer het karakter draagt van godsdienstige handeling dan van beleefdheid. Zij behoort dan ook in eene bepaalde ritueele vorm te worden verricht. Het spreekt vanzelf, dat, waar betrekkelijk onbeduidende gebeurtenissen binnen de regeling der heilige boeken vallen, dit te eer het geval is met gewichtige gebeurtenissen in het familieleven als meerderjarig worden, huwelijk en overlijden.

De Chineezen kennen eene plechtigheid als het aannemen van de toga virilis bij de Romeinen. Want al erlangt de zoon door het bereiken van dezen leeftijd en het officieel erkennen hiervan geene onafhankelijker positie — hij wordt hierdoor toch voortaan als volwassen lid van de (bij uitstek godsdienstige) gemeenschap beschouwd, waartoe alleen volwassenen kunnen behooren. Hij is voortaan „iemand", ook al blijft hij onder het ouderlijk gezag. Om als meerderjarig te worden erkend, moet een godsdienstoefening

Sluiten