Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Volkomen juist! Want niet de natuurlijke afstamming, de bloedbetrekking, maar de deelgenootschap in de vereering der voorouders bepaalt ten slotte de familieverhouding. Het kind ontvangt bij de geboorte als het ware zijn recht van bestaan door de gemeenschap met de voorouders — is deze er nooit geweest, dan treedt zij ook na de ontbinding des huwelijks niet meer in, hoe zonneklaar het ook zoude zijn, dat de gescheiden man er de vader van ware. Zulk een kind volgt de gescheiden moeder en vindt met haar opname in hare eigen familie. Heeft deze moeder geene familie, ^dan doet zich het in China uiterst zeldzaam geval voor, dat zij eene zelfstandige persoon wordt, zonder afhankelijkheid van eenigen man, een uitzondering dus op den algemeenen regel.

* *

*

Inderdaad ontbreekt er in China nog oneindig veel aan de gelijkstelling van man en vrouw in het huwelijk. Zij is in Westersche landen nog lang geen voldongen feit, maar in China is het ideaal — zoo het ooit de massa van het Chineesche volk als zoodanig zou kunnen winnen — toch nog een heel eind verder verwijderd! Bij haren dood is de man ongetwijfeld in een oneindig vrijer en gunstiger conditie, dan die, waarin zij bij zijnen dood verkeert. Vooreerst is daar de rouwtijd haar opgelegd, hem niet. Zij laat geen vermogen na, want zij heeft bij haar leven geen eigen goed gehad en dus behoudt de man de huwelijksgemeenschap. Van het erfdeel, dat haar van hare eigen ouders zou

Sluiten