Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Algemeen Bestuur en de Europeesche ministeriën laten zich verder vergelijken de functiën door verschillende lichamen uitgeoefend met betrekking tot Krijgszaken, Strafzaken, Ambtenaren, Ceremoniën, Inkomsten, Openbare Wegen en Buitenlandsche Betrekkingen. Nog kent de Centrale Regeering een College voor de Muziek en een van Censoren. Laatstgenoemde functionarissen vervullen inderdaad dezelfde rol als de Censores Publici der Romeinen. Hunne officieele taak bestaat hierin, dat zij de handelingen der overige ambtenaren, ja die des Keizers, aan de orthodoxie der over-oude Chineesche instellingen toetsen. Somtijds gingen zij verder. Het is meermalen voorgekomen, dat hooge dignitarissen zich van hun post ontheven zagen op grond van ernstige misbruiken, die het eerst door een censor waren aan het licht gebracht. Zoo verhaalt de vaker door ons genoemde Fransche schrijver Bard, die langen tijd Fransch Consul-Generaal te Shanghai was, in zijn „Les Chinois chez eux" (Paris, 5® ed. 1908), hoe bij den dood van den voorlaatsten Keizer tegen de opvolging van Kuang Hsu (den tegenwoordigen Keizer, zijn neef) door den Censor protest werd aangeteekend, welke moedige daad hij bezegelde door zelfmoord te plegen. In 1871 verzette zich een Censor tegen het teekenen door de Chineesche Regeering van een verdrag met Amerika, dat prins Kung, de toenmalige minister daarop, door dit optreden tot inkeer gebracht, liet glippen. Van den gunsteling der Keizerin-Moeder, de welbekende Li-Hung-Chang ontzag een ander zich niet te zeggen: „Als wij Li-HungChang met den markies Tso Tsung Tang vergelijken,

Sluiten