Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bezighouden — en was ook hier bij een klein aantal ambtenaren en een op compromis berustend gezag moeilijk een andere uitweg denkbaar — maar terwijl China dit beginsel tegenover eigen landgenooten, van één ras en van denzelfden godsdienst toepast, had Nederland rekening te houden met een geheel ander ras en met eene andere belijdenis, door de millioenen harer Indische onderdanen aangehangen. Vergeten wij daarbij niet, dat Nederland, haast van den aanvang af, dat Indië ophield kroondomein te zijn en de natie zelve aansprakelijk werd voor het beheer der Kolonie, van dit beginsel van onthouding is teruggekomen en het door niemand meer zal worden verdedigd, omdat het met de eerste voorwaarden voor volkswelvaart onvereenigbaar bleek. Toch kan men ook hier geene blijvende verbetering verwachten, zoolang in het wezen der zaak de oude grondslag gehandhaafd blijft, als iets heiligs, waaraan men niet mag tornen.

China's Regeering is pas in de allerlaatste tijden tot het inzicht gekomen, dat er met dit sinds eeuwen h. i. zoo deugdelijk gebleken, immers nooit krachtig bestreden beginsel, iets niet in orde moest zijn. Dat de tallooze hongersnooden en overstroomingen niet alleen behooren te worden te keer gegaan en voorkomen, als de dynastie er door bedreigd wordt, maar dat vermeerdering van de volkswelvaart door bevordering van den landbouw een der eerste plichten van den Staat mag heeten.

Elke Chineesche provincie zamelt hare eigen belastingen in, bekostigt er hare uitgaven uit en houdt

Sluiten