Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

touw gezet en op 1 Augustus 1860 landde een strijdmacht van 10.000 Engelschen en 3000 Franschen nabij Takoe. Hier werden de forten genomen, waarna men naar Peking oprukte. Herhaaldelijk kwamen nu gezanten des Keizers de overwinnaars tegemoet, trachtende hen door beloften en vertoogen tot staan te brengen en van de heilige hoofdstad des rijks af te houden, maar, waar geen hunner behoorlijk gemachtigd bleek om namens den Keizer te onderhandelen, was het antwoord steeds onverbiddelijk: „wij zullen vóór de poorten van Peking, te Tung-chou, gelegenheid geven tot onderhandeling, eerder niet!"

Hiertoe verklaarden de Chineesche afgezanten, namens hunne Regeering, zich ten slotte bereid. De expeditie marcheerde op Tung-chou, eene EngelschFransche commissie voor het voeren der onderhandelingen ging vooruit en alles scheen op een bevredigend einde der korte veldtocht te wijzen, toen de Europeesche aanvoerders bij aankomst te Tung-chou vernamen, dat de leden van bedoelde commissie, op enkelen na, op last van de Chineesche Regeering waren gevangen genomen en weggevoerd. De verbonden troepen, wier woede over deze verkrachting van het onder Europeanen geldend volkenrecht, dat hier wellicht voor het eerst met Chineezen kennis maakte, uitteraard geen grenzen kende, wierpen zich nu op de Chineesche hoofdstad, die na de vermaarde gevechten bij Chau-Chia-Wan en Palikao weldra weerloos vóór hen open lag. De Keizer ontsnapte met vrouwen en hofstoet naar Jehol, in Mongolië. De verbondenen, die nu eerst vernamen, dat

Sluiten