Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wien zich een eigen oordeel wilde vormen en... een beschamende onwetendheid op dit gebied wilde goed maken! Ondoordringbaar vaak, zooveel doenlijk aan het oog der Westerlingen onttrokken — spoorde juist deze geheimzinnigheid tot levendiger belangstelling in hun doen en wezen aan. De overtuiging dat zij, van omhulsels en bijkomstigheden bevrijd, uitstekend materiaal voor de vermeerdering van onze kennis van menschen en rassen zou opleveren, deed het hare. En daarenboven — waar onzerzijds vooropgezette meeningen bestonden, die reeds bij de eerste persoonlijke aanraking onhoudbaar bleken en waar wij bereid waren, onze (zeer menschelijke!) neiging, om nog heel veel „mal" en „vreemd" te vinden, wat wij niet dadelijk konden begrijpen, te onderdrukken, kwam er zoo waar een ethisch element in 't spel: fair te zijn tegenover de verkeerd-beoordeelden en het niet bij de meest alledaagsche, oppervlakkige waarneming te laten!

De vage voorstelling onzer jonge jaren, waaraan de figuurtjes op thee-kopjes, cahier-omslagen en rariteiten zeker niet onschuldig waren, die lukraak en gedachteloos uit leerboeken en reisverhalen was gevormd, toonde ons het beeld van den Chinees, even vreemd aan de werkelijkheid als de herderinnetjes a la mode uit den tijd van Marie-Antoinette. Zij gaf de caricatuur, niet het beeld van een wezen, van gelijke beweging als wij. Hoe kon het anders? En was het onze schuld? Menschen, die zich anders gedroegen in bezigheden en vermaken „dan een gewoon mensch", wier eten, drinken en slapen, kleeding en woning, levenswijze en instellingen niet alleen van onze gewoonten radicaal

Sluiten