Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoort men van alle kanten de vraag gesteld, waarom het land in het Westen en Zuiden van de Residentie Cheribon niet met een zoo goede ree (gemakkelijk tot een voortreffelijke haven te maken), als die van Cheribon, in rechtstreeksche verbinding gebracht? Hoe 't zij, de hier door mij bedoelde Chinees was reeds lang van het wenschelijke hiervan overtuigd en wat hij mij hieromtrent vertelde gaf blijk van helder inzicht en een ruimen geest. Een zijner zonen was met een repatrieerend Assistent-Resident naar Amsterdam gegaan om hier een aantal jaren onderwijs te genieten. Ik trachtte hem te overtuigen, dat hij hem moest laten studeeren — maar hiervan wilde hij niet hooren. Ik kreeg den indruk, dat hij hem wel in 't genot wilde zien gesteld van zekere Westersche kundigheden, maar hem als Chinees behouden wilde. Wat was natuurlijker?

Met het vluchtig schetsen van deze Chineesche bekenden. te Macassar, te Bandoeng en te Cheribon — heb ik getracht mijne overtuiging, dat wij ter oplossing van het Chineesche vraagstuk, in de eerste plaats tot vertrouwen en toenadering onze toevlucht moeten nemen, te illustreeren. Persoonlijke aanraking kan, waar men elkaar zonder bijbedoelingen nadert, over het geheele onmetelijk veld van het menschelijk verkeer niet anders dan goede vruchten geven. Zouden wij hier voor een uitzondering op dien regel staan ? De kennismaking met deze en nog een aantal andere Chineezen heeft mij alvast geleerd, dat de ontwikkelde Chinees over de eigenschappen beschikt, noodig voor wederzijdsche gedachtenwisseling en waardeering.

Sluiten