Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hadden verzen als «Aan de Moedermaagd», «Weldadigheid» of het zoo karakteristieke « Aan de Joden » e. a. verkozen.

Wel mooi nochtans, men behoeft slechts regels als deze te lezen:

Hij bezwijkt, waar 't niet op bloed en slachting,

Maar schimp, en spotternij, en smaadheid, en verachting,

En moedwil aankoomt van verachtlijk Helgespuis.

Een schimpschoot, ach! is meer dan 't schrikbaarst krijgsgedruisch

Der wapens, dan 't schavot, met geesels, zwaarden, koorden 1

Men biedt de borst aan 't staal, men vreest verachtbre woorden!

waarin zoo diepe waarheid schuilt, om dit dadelijk toe te geven i).

Ook onder de alexandrijnen zijn vertalingen, of juister navolgingen, n.1. «Messias» en «De Mensch». Zulk een vrije navolging van Bilderdijk is op zichzelf een kunstwerk. Men moet ze lezen om 't geheel te begrijpen. Hoe schoon van (dikwijls nabootsende) klanken is bijv. een brokstuk als het volgende, muziek voor het oor:

Het geitjen scheert in vreè de netelstruik der heiden :

Het schaapjen 't zachte groen der malsche klaverweiden,

Het runddier, daar 't in 't gras de logge knieën neigt,

Hoort naar de wetten niet des moordbijls, die hem dreigt.

Het knagen van de zorg, steeds met het lot te onvreden,

Bewoont de velden niet, maar zetelt in de steden.

Het vliegjen, niet, als wij, der wroegingssmart ten buit,

Drinkt nooit de schaal des doods met lange teugen uit.

De mensch, en hij-alleen, zijn hooge teelt ontvallen,

Die op 'I verhevenst merk, een godd'lijk kroost moest brallen,

Is arm in d'overvloed ontluikende op zijn schreên,

En jaagt om andren schat door lucht en nevels heen,

Grijpt om en boven zich niar 't drijven van de wolken,

En boort de diepten door der onderaardsche kolken.

De oude klacht, ook bij ons geslacht, reeds bij Bredero en Camphuysen, te vinden, zij het in minder uitvoerig gedicht:

't Vee wordt ontzield, zijn eind is snel,

En zijn doodspijn niet groot;

De Mensch door menig zielgekwel Sterft meer dan eenen dood.

Doch de modernen mede staan niet zoo ver van Bilderdijk als zij voorgeven, zij hebben immers onbewust vaak een gemeenschappelijke basis.

I) Reeds Willem de Clercq erkende de menschenkennis in dit gedicht. „De Messias" behandel ik in het gedenkboek.

Sluiten