Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

binnen de grenzen zijner bevoegdheid, tot behoud van vrede en door alle middelen de beginselen van recht en humaniteit te doen zegevieren, welke de onderlinge betrekking der volken beheerschen. Hoe grooten invloed het uitoefent op het volkenrecht door zijn werken: de Jaarboeken (A unitaire*) en de Revue de droit international, alsmede door die der leden in de commissiën, blijkt voornamelijk uit de handelingen der Tweede Vredesconferentie. Verscheidene van zijn leden waren in 1906 gedelegeerd door hun regeeringen voor het sluiten der Conventie van Genève, evenals bij de beide Vredesconferenties.

In 1877, na het bekend worden der wreedheden in den Russisch-Turkschen oorlog, richtte het Instituut een krachtig Appel aux belligérants et a la presse, waarbij, in kort bestek, de voornaamste oorlogswetten, ontleend aan conventies en aan de Brusselsche Conferentie, in herinnering werden gebracht, Voorts werd in dat jaar door eene commissie, waartoe ook Schrijver dezes behoorde, de handleiding samengesteld, tot opschrift voerende: Les lois de la guerre sur terre. Manuel publié par VInstitut de droit international.

c. De Handleidingen nopens de onrlogsgebruiken in den oorlog te land.

Het eerst van alle Staten heeft Nederland de kennis van het oorlogsrecht voor alle officieren van het leger verplichtend gesteld, daar in 1872 door den Minister van Oorlog is gelast, dat het werk toen door schrijver dezes over het oorlogsrecht uitgegeven en de beknopte handleiding daarnaar bewerkt, bij de wetenschappelijke bijeenkomsten der officieren moesten worden behandeld. In Frankrijk is eenige jaren later, van wege de regeering uitgekomen de: Manuel de droit international a l'usage des officiers de Varmee de terre. Ouvrage autorisê pour les écoles militaires. Ook in Rusland is soortgelijk voorschrift of handleiding, in 1877 vervaardigd door Graaf Kamarowski, door de Regeering uitgegeven. In Japan gaf de Minister van Oorlog 23 April 1887, een gedetailleerden leiddraad aan de verschillende korpsen van het leger omtrent de Conventie van Genève, met last dat ieder militair ze moet kennen en zich c. q. daarnaar gedragen.

Het Instituut de droit international, gevoelende het gemis in de meeste legers van voorschriften voor de toepassing van het oorlogsrecht, besloot zich tot de verschillende regeeringen te wenden en den wensch te doen kennen, dat zij de oorlogsregelen der beschaafde volken aan hunne militaire onderdanen bekend zouden maken, en dat verzoek te doen vergezeld gaan van eene handleiding, welke, met zorg bewerkt, in 1880 te Oxford vastgesteld en, in datzelfde jaar, aan de verschillende regeeringen werd aangeboden.

Deze handleidingen hebben veel nut gesticht. Door haar zijn de regelen van het oorlogsrecht en de oorlogsgebruiken meer

Sluiten