Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze werden grootendeels in kampen en barakken ondergebracht, anderdeels tot kanalisatie-werken gebezigd.

In Frankrijk ontvingen de Duitsche krijgsgevangen officieren volgens de nota van 28 October 1870, van den heer de Cliandordy, gedelegeerde te Tours voor de buitenlandsche zaken, maandelijks 100—333 fr. of ƒ48 tot ƒ160, en de onderofficieren en soldaten, behalve hun vivres, f0.075 per dag.

Niettegenstaande Japan zich, krachtens dit artikel, zou kunnen bepaald hebben om aan de menigte Russische gevangenen gelijke voeding te geven als aan zijn eigen troepen, beeft bet uit overweging dat een Rus gewoon is anders en sterker zich te voeden dan een Japannees, die weinig noodig heeft, aan de gevangenen een voeding verstrekt, welke bijna het dubbele heeft gekost dan voor datzelfde aantal van de eigen troepen zou zijn noodig geweest. ')

e. T u c h t.

Art. 8.

De krijgsgevangenen zijn onderworpen aan de wetten, reglementen en orders geldende voor het leger van den Staat, in wiens macht zij zich bevinden. Elke daad van insubordinatie wettigt te hunnen opzichte de vereisehte dwangmaatregelen.

De ontvluchte krijgsgevangenen, die weder worden gevat, alvorens zij hun eigen leger hebben kunnen bereiken of het gebied, bezet door het leger dat hen heeft gevangen genomen, hebben kunnen verlaten, kunnen disciplinair gestraft worden.

Krijgsgevangenen die, nadat het hun gelukt is te ontkomen, opnieuw krijgsgevangen worden gemaakt, zijn wegens hun vroegere vlucht niet strafbaar.

Krijgsgevangenen kunnen aan dagelijksche appèls en aan alle politie-maatregelen, noodig om hunne ontvluchting te voorkomen of te beletten, worden onderworpen, Het Fr. reglement van 1859 op de krijgsgevangenen schrijft voor dat een krijgsgevangene geen buitenlandsche briefwisseling mag houden dan met open brieven, door tusschenkomst van de commandanten der gevangendepóts. In het algemeen is de briefwisseling der krijgsgevangenen — ook binnenslands — onderworpen aan het onderzoek van de militaire autoriteiten van het land, dat hen gevangen neemt. Het Fr. reglement v. 1859 bepaalt

1) Revue de droit intern, etc. 1906 p. 713.

Sluiten