Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewichtig werk tijdens den Krimoorlog schreef, verbloemde in de voorrede van dat deel zijne bittere teleurstelling niet.1)

Korten tijd daarna traden echter alle rijken tot deze Verklaring toe, behalve Spanje, Mexico en de Vereenigde Staten van Noord-Amerika.

De laatsten niet, omdat zij de kaapvaart niet wenschten af te schaffen, indien tevens niet de onschendbaarheid van den particulieren eigendom ter zee werd aangenomen.

De kracht van een beginsel dat weldadig werkt voor de menschheid is groot. Niettegenstaande de Vereenigde Staten en Spanje niet waren toegetreden tot de Verklaring van 1856, hebben zij, toen zij in 189S tegen elkander in oorlog waren gekomen, toch beiden afgezien van het gebruik van kapers in dien oorlog.

Hier kan nog als een merkwaardig en heilzaam gevolg van de Tweede Vredesconferentie worden bijgevoegd, dat in hare volle zitting van 27 September door den Gezant van Mexico bij Nederland, de heer de la Bar ra, Gedelegeerde bij de Conferentie, werd aangekondigd dat Mexico tot de geheele Verklaring van Parijs toetrad, en dat de Eerste Gevalmachtigde van "Spanje, de Villa Urrutia, hetzelfde deed voor zijn land.

III. DE ALABAMA-QUAESTIE EN DE DRIE REGELS VAN WASHINGTON.

De drie regels van Washington hebben op de opvatting van de plichten der onzijdige Staten grooten invloed uitgeoefend. Omdat velen er in den laatsten tijd uitbreiding aan wenschten te geven en zij door het moeielijke steenkolenvraagstuk meer op den voorgrond zijn getreden, schijnt het wenschelijk deze en hare geschiedenis te kennen. 2)

1) Zie hetgeen hij erover schreef in d. B. P. Het Internationaal maritiem recht. Breda 1888, bl. 434.

2) Zie idem bl. 388—394.

Sluiten