Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Art. 5.

Het is aan oorlogvoerenden verboden van de onzijdige havens en wateren de maritieme operatiebasis te maken tegen hun tegenstanders, met name er op te stellen radio-telegraphische stations of elk ander toestel bestemd om tot gemeenschap te dienen met de strijdkrachten te land of te water van oorlogvoerenden .

Door Engeland, Rusland en Japan waren voorstellen gedaan van veel verdere strekking, nm. dat het onzijdig territoor niet kan strekken tot operatiebasis voor een oorlogvoerende, hetgeen in zich sloot een plicht voor den onzijdigen om dat niet toe te laten, geheel overeenkomstig den tweeden regel van het tractaat van Washington '). Omdat dit beginsel wel gemakkelijk voor te schrijven maar moeilijk uit te voeren is, heeft men zich thans bepaald tot een voorbeeld: de telegraphische stations. Het is niet verboden dat de kapitein van den oorlogsbodem gemeenschap hebbe met de inwoners, met den Consul van zijn land, of dat hij gebruik make van de telegraaf of telephoon van het onzijdig land.

Volgens het Engelsclie voorstel zouden de onzijdige wateren ook als operatiebasis beschouwd worden indien oorlogsschepen van oorlogvoerenden zich in die wateren door hulpschepen van hunne vloot van levensmiddelen deden voorzien. Vandaar dat het strekte om aan dit artikel toe te voegen:

Het is eveneens aan de oorlogvoerende schepen verboden zich in onzijdige wateren door hulpschepen van hun vloot van .levensmiddelen te doen. voorzien.

Art. 6.

Het ter beschikking stellen, uit welken hoofde ook, directelijk of indirectelijk van oorlogsschepen, munitie of oorlogsmaterieel, hoe ook genaamd, door een onzijdigen Staat aan eene oorlogvoerende Mogendheid is verboden.

In het Britsche voorstel werd slechts de verkoop (vente) verboden. Ter beschikking stellen (remise) heeft eene verdere strekking.

1) Zie blz. 287 e. v.

Sluiten