Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bovendien waren de artikelen, waaraan een leger of vloot behoefte kon hebben, niet talrijk. De visitatie was dus gemakkelijk.

Thans zijn de toestanden anders: de groote uitbreiding van het transport te land door spoorwegen, de vorderingen der wetenschap, die de oorlogswerktuigen vermeerderd hebben, en daardoor de onmisbare behoeften voor legers en vloten, de groote aanwas van de afmetingen der schepen maken dat de oude reglementen niet meer den neutralen handel in contrabande kunnen beletten en dat de oorlogvoerende ertoe gekomen is maatregelen te nemen, die den neutralen handel buitensporig belemmeren, zonder evenredig nut voor zich zelf, omdat de spoorwegen iedere Mogendheid de contrabandeartikelen, welke hij noodig heeft, kunnen aanvoeren.

Sedert lang leverde dus de bestemming eener lading geen afdoend bewijs voor het karakter der voorwaardelijke contrabande ; men heeft er het mogelijk gebruik voor in de plaats gesteld. Maar, om te bewijzen, dat eene lading, welke naar eene haven is geconsigneerd, bestemd is voor een later doel, moet men bewijzen hebben, die vooral door den nemer van het schip zeer moeilijk te leveren zijn. Dat heeft er toe geleid om vast te stellen dat de eigenaar van het schip de onschuldige bestemming van de lading te bewijzen heeft. Kan hij dat niet. dan beschouwt de prijsrechter hem schuldig. Daar de handel tegenwoordig meer en meer samengesteld wordt, is het echter voor den afzender en voor hem aan wie de lading geconsigneerd is, moeilijk dit precies te weten en vooral de primitieve bedoeling te bewijzen met welke de afzending is geschied. Deze nieuwe leer ') strekt dus niet om voor den onzijdige den handel gemakkelijk te maken. Zij hangt alleen af van het bestaan der contrabande. Met het afschaffen van deze vervalt ook zij. Raakt men niet aan de contrabande dan moet men ook de theorie behouden, welke er het logisch gevolg van is.

Eerst heeft men zich slechts bepaald om na te gaan of de latere reis over zee moet geschieden, (het geval van de Springbok); daarna heeft men de leer ook toegepast op een reis over land, zooals het geval van de Doelwijk bewijst, waarbij de Italiaansche rechter verklaarde „dat van de bestemming van de lading meer dan die van het schip afhangt of de voorwerpen al of niet als oorlogscontrabande zijn te beschouwen, en evenals de wapenen voor een der oorlogvoerenden bestemd niet zouden ophouden naar den vijand te worden gevoerd als zij, door een of andere bijzondere omstandigheid, onder weg op een ander onzijdig schip zouden moeten worden overgeladen, evenzoo houden zij niet op naar den vijand te worden vervoerd, alleen omdat een gedeelte van den weg om den oorlogvoerende te bereiken, niet over zee kan geschieden, maar noodwendig

1) Gewoonlijk die der voortgezette reis (voyage continué, continuous voyage) genoemd.

Sluiten