Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik kon maar niet verduwen, dat men de Generaliteit als r/econquesteerd land beschouwd had, en als zoodanig 11 /a eeuw geregeerd had, zonder derzeivo de Kepubliek in te lijven" ').

Nog eens dan, moge voortaan en niet enkel in Noord-Brabant, maar ook daar buiten, het gezond Nederlandsch verstand na eene voorbijgaande begoocheling, zijn gezag hernemen, en bij het vervullen der zetels in (iemeenteraden, Provinciale Staten of hoogste Staats-Collegiën, naar gemoedelijke overtuiging en zelfstandig, niet naar factieuse en baatzuchtige partijberekening worden gehandeld! — „Qu'on n'oye plus entre nous les noins de Papiste et Huguenot, noms ensévelis par les Edicts de la paix!" (Michel de l'hdpital).

Moge wat ten vorigen jare te 's Bosch werd uitgesproken, geacht worden in dit oogenblik, tot Utrecht en honderd andere Gemeenten gerigt te zijn!

UTRECHT, 4 Julij 1873.

DE VERWOESTING VAN ELMINA.

Hoe ver de zedelijke verantwoordelijkheid der Natie gaat? Nog een woord vóór de aanstaande gemeentelijke verkiezingen.

Van de tijden af van den Trojaanschen krijg, hebben de Volken voor de misslagen van hunne Vorsten of van andere Overheden geboet. Zoo luidde althans de voorstelling der Dichters, en in onze dagen zagen zelfs de meest moderne en minst geloovige Publicisten in de rampen en gruwelen van 1870 en 1871 over het ongelukkig Frankrijk gestort, een strafgerigt voor de wandaden van het 20 jaar lang gedoogd Napoleontisch Bewind. Wee ons, indien men den brand van Elmina en den oorlog van Atsjien eenmaal op rekening van het Neder-

') Afscheid van de Wereld (H. S.)

11

Sluiten