Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Europa, lijdelijk laten verdringen ? — Over de naaste aanleiding tot den krijg zal ik niet uitweiden. Gelijk ik mij zooveel doenlijk van het oprakelen der grieven tegen de aankleving der napoleontische Politiek door het Haagsche Kabinet heb onthouden, wetende dat mijn oordeel niet onbevangen kon zijn, zoo kan ik ook alle herhaling met opzigt tot Atchin vermijden, daar ik niet heb opgehouden mij van het eerste oogenblik op het berigt der oorlogsverklaring uit Batavia, van 7 April af tot 5 Augustus toe, tegen de tweede Expeditie zoowel als tegen de eerste, met nadruk te verheffen. — Dat het Reglement van 2 September 1854 den Gouverneur-Generaal van N.-Indië de magt tot oorlogsverklaring en tot het sluiten van verdragen, heeft verleend, weet ieder, maar toch niet onvoorwaardelijk, niet anders, dan zooals het Artikel gebiedend luidt: „alles met inachtneming van de bevelen des Konings", terwijl in andere gevallen, de Landvoogd of Onderkoning in onmiddelijke aanraking en ondergeschiktheid aan het Departement van Koloniën is geplaatst. — „Alles met inachtneming van de bevelen des Koning*", die zich welligt herinnerende hoe in de vorige eeuw de vonken alligt naar een ander werelddeel vlogen; hoe eerst de zevenjarige oorlog en daarna de Engelsch-Amerikaansche in de Volkplantingen ontstaan, naar Europa waren overgeslagen, de noodzakelijkheid kon beseffen, van zich behalve door den Minister van Koloniën die misschien den oorlog minder vermeden dan gezocht had, door het Hoofd der Nederlandsche Diplomatie, den Minister van Buitenlandsche Zaken, te doen voorlichten; mogelijk zelfs door een buitengewoonen Raad van verlichte en onzijdige deskundigen, zoo als in Engeland, bij internationale geschillen, Regtsgeleerden van de Kroon menigwerf hun Advies uitbrengen, en gelijk zelfs in het autocratisch Rusland, de ervaren Kanselier Gortchakow niet enkel door een Adjunct („adjoint du Ministre des affaires Etrangères"), maar door een permanenten Raad uit 12 Leden bestaande, („conseil du Ministère"), en dan nog bovendien door een „Département asiatique" wordt ondersteund. — Toen in 1841 Willem II het waagde, het Tractaat over de toetreding van Luxemburg tot het Zollverein niet te ratificeren, vroeg hij de

Sluiten